Frustraties van een lezer

Soms krijg of koop je een boek waar je absoluut niet doorheen komt. Het voelt alsof je letterlijk een strijd aan het voeren bent met het boek, je wil heel graag weten hoe het verhaal gaat maar het boek verbiedt je om een bladzijde om te slaan. Ik haat zulke boeken, waarbij het je echt moeite kost om ook maar het eerste hoofdstuk gelezen te krijgen. Dit kan komen door de schrijfstijl, kleine lettertype of door een erg lange introductie. Maar er zijn ook boeksoorten die je meer aanspreken dan de ander, dit kan liggen aan of het chronologisch is, uit welk perspectief het wordt gebracht maar ook hoe de hoofdstukken zijn ingedeeld. Ik heb zelf een allergie voor dagboek-boeken. Wanneer ik een boek open en ik zie dat het een dagboek is, krijg ik de kriebels en leg ik het weg.

Vandaag kwam ik ook weer een paar boeken tegen waar ik echt niet doorheen kwam. Gelukkig heb ik de luxe dat ik nog heel veel boeken van mijn plank nog niet gelezen heb en ben ik dus redelijk makkelijk in het wegleggen van een boek als het me te lang duurt. Van het boek Delirium van Laura Restrepo kan ik mij niet eens meer herinneren waar het over gaat, alleen maar dat ik het ontzettend irritant vond dat er bijna geen punctuatie werd gebruikt!

Maar ik wil deze boeken wel nog een kans geven, maar eerst zal ik beginnen in andere boeken die ik hopelijk tot de laatste bladzijde ga lezen!

Heb jij een boek waar je echt niet doorheen komt? Waar ligt dit dan aan?

Advertenties

3 thoughts on “Frustraties van een lezer

  1. Het eerste boek waar ik heel veel problemen mee had was de vliegeraar omdat er gewoon zoveel detail besproken werd zodat het verhaal zo uitgespreid werd.

    Het 2de boek was my anthonia wat ik voor school moest lezen, dit verhaal was gewoon saai. (ik heb dit uiteindelijk opgelost met een audioversie van dit boek).

    Maar in het algemeen boeken die te veel in detail gaan raken mij al gauw kwijt. Ik vind het altijd wel fijn om meer over de karakters te weten te komen. Maar als ik het levens verhaal van een persoon krijg voorgeschoteld die een pagina later dood geschoten wordt en ook geen belang meer heeft bij het verhaal dan haak ik af, dat noem ik blad vulling

  2. Een boek waar ik echt niet doorheen kwam was Max Havelaar van Multatuli. Het was een boek dat ik voor school las, maar de mix van oud Nederlands, Frans, Duits en Indisch is toch echt niet aan te raden. De inhoud van het boek is wel mooi, maar door de schrijfstijl had ik toch steeds de neiging om af te haken.

  3. Sowieso alle boeken die ik voor school moet lezen. Het idee dat je dan verplicht moet lezen, haalt de lol er weer vanaf. En dan Zielen van Stephanie Meyer, het feit dat een persoon Doorgrond Diepe Wateren heet, deed mij dit boek wegleggen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s